عميق داشت و در تحليل مسائل فقه و اصول كم‌نظير بود . رياست روحانى و معنوى او و اقبال مردم نسبت به او و سجايا و فضايل انسانى كه در وجود او جمع شده بود ، او را در دنياى اسلام و تاريخ علماى آن كم‌نظير جلوه مىداد و مخصوصا تشييع جنازهء او از كاظمين تا نجف ، كه روى سرها و دست‌ها برده مىشد ، بىنظير بوده است . آيت اللّه اصفهانى در دورهء مرجعيت خود خدمات بزرگى به عالم تشيع نمود . هر ماه حدود چهل‌هزار دينار عراقى ( حدود يك‌ميليون تومان ) در راه اعتلاى اسلام به مصرف مىرسانيد و به هنگام فوت چهل هزار دينار مديون بود . با اين وسعت نظر زندگى او در كمال سادگى برگزار مىشد . وى را تأليفاتى است از آن جمله : 1 - كتاب وسيلة النجاة در فقه به عربى كه تقريبا يك دوره فقه اسلامى است 2 - صراط النجاة 3 - حواشى بر عروة الوثقى رحلت آن بزرگ مرد روز نهم ذى الحجه سال 1365 قمرى ، در كاظمين اتفاق افتاد و جسد او به نجف حمل و در صحن مطهر دفن گرديد . در بزرگى روح و عفو و گذشت او همين بس كه فرزند او را در صف نماز جماعت از پاى درآوردند ، ولى از جلالت قدر و عظمت روحى كه داشت قصاص ننموده و اغماض كرد . بعد از درگذشت آيت اللّه اصفهانى مرجعيت و زعامت شيعيان به كف با كفايت آيت اللّه حاج آقا حسين بروجردى واگذار گرديد و تا سال رحلت آن بزرگوار در 1380 قمرى همچنان ادامه يافت . ساير فقهاى اصفهان ساير فقهاى مشهور اصفهان عبارت است از : محقق شيروانى ، متوفاى سال 1099 ، داماد ملا محمد تقى مجلسى ؛